MANGAN

Doğada mangan, oksitler ve sülfitler halinde ve genellikle demir ile birlikte bulunur. Toprakta mangan üç ayrı değerlikte bulunur. Bitkiler tarafından alınabilen Mn+2 ile bitkiler tarafından alınamayan ve mangan oksitlerde bulunan Mn+3 ve Mn+4 iyonlarıdır. İki değerlikli mangan iyonu toprak çözeltisinde yaygın bulunmakla birlikte kil ve organik madde tarafından da adsorbe edilir. Toprakta Mn+2 miktarını oksidasyon-redüksiyon koşulları belirler. Bu nedenle manganın yarayışlılığını, oksidasyon-redüksiyon koşullarını etkileyen tüm etmenler etkiler. Bu faktörler arasında toprak pH’ sı, organik madde miktarı, mikrobiyal aktivite ve toprak nemi sayılabilir. Mangan iyonları (Mn+2) toprakta çok hareketli olduğundan topraktan kolayca yıkanabilir.

Bitkilerde mangan noksanlığına neden olan faktörler aşağıda sıralanmıştır.

– Topraktaki Mn+2 konsantrasyonu,
– Topraktaki diğer katyonların konsantrasyonu,
– Toprağın KDK’ sı,
– Toprağın organik madde içeriği, sıcaklığı, mikrobiyal aktivite, redoks potansiyeli,
– Toprağın veya yetiştirme ortamının pH’ sı gibi faktörler manganın yarayışlılığına etki etmektedirler.

MANGAN EKSİKLİĞİ

Mangan Noksanlığı Belirtileri

Mangan noksanlığı genellikle fazlaca organik madde içeren yüksek pH’ lı, iyi havalanan, kurak ve yarı kurak bölgelerdeki alkali ve kireçli topraklarda daha sık görülmektedir. Genel olarak mangan noksanlığında genç yapraklarda kloroz ve bazen nekrozlar, tahıllarda buna ilave olarak gri benekler ortaya çıkmaktadır. Kloroz damarlar arasında ve mozaik benzeri şekillerde görülmektedir.

Mangan Fazlalığı

Manganez fazlalığı demir noksanlığına neden olur. Noksanlık için verilen kritik düzeyin, bitki tür ve çeşitleri arasında çok dar bir sınır aralığında değişmesinin tersine, toksiklik sınır düzeyi hem bitkilere hem de çevre koşullarına bağlı olarak geniş sınırlar göstermektedir. Mangan toksitesi özellikle asit topraklarda büyüme ve ürünü sınırlandıran önemli bir etmendir

Logo Header Menu
Scroll Up